Ara tatil başladı. Evlerde “Çocuklarla ne yapsak?” telaşı var. Geziler, atölyeler derken plansız geçirilen saatlere pek yer kalmıyor.
Hiçbir etkinliğe katılmadan geçirilen bir gün, kimi zaman verimsiz sayılıyor. Oysa her boş saat, boşa geçmiş bir zaman değil.
Çocuklara her sıkıldıklarında yeni bir uğraş sunmak, kendi başlarına ne yapacaklarını keşfetmeleri için kalan alanı daraltıyor. Bir oyunu sıfırdan kurmak, bozup yeniden denemek ya da ellerindeki malzemelerle farklı şeyler üretmek, çocukların yaratıcılığını ve problem çözme becerilerini destekleyen deneyimlerdir. Sıkılmaya tahammül etmeyi öğrenmek de bu sürecin bir parçası.
Öğrenme yalnızca planlanmış etkinliklerle sınırlı değil. Sofra hazırlığına katılmak, alışveriş listesini birlikte oluşturmak veya yetişkinlerin günlük sorunlar karşısında nasıl davrandığını gözlemlemek de çocuklara sorumluluk alma, planlama ve farklı çözüm yollarını tanıma fırsatı sunuyor.
Amaç tatili etkinliksiz geçirmek değil; çocuklara dinlenmek, sıkılmak ve kendi uğraşlarını keşfetmek için de zaman tanımak.
Tatil çocuklarınsa, her saati yetişkinler planladığında onlara ne kalıyor?